Ultimo chilometro

Als één ding fout gaat, gaat alles fout...

2009-09-05T16:55:00.002+02:00

Soms heb je wel eens van die dagen dat er iets mis gaat. Da's vervelend! Maar nog erger is het als echt álles mis gaat. Da's nog vervelender! Het is te hopen dat je niet al te veel van die dagen mee maakt, maar woensdag 2 september was er voor mij zo één...

Ik zal het niet te langdradig maken, maar hier onder vind je een lijstje van wat er op één dag mis liep:

- Aangekomen in Geraardsbergen, na zo'n 3 uur rijden waar ik met de ploeg de Stadsprijs Geraardsbergen zou rijden bleek dat we niet mochten starten.
- Daarop zijn we naar Putte, bij Mechelen, gegaan om daar maar een open omloop te rijden. Dit was zo'n 1,5u rijden.
- Bij de inschrijving was het één chaos voor de ploeg; ik had toevallig alle benodigde papier bij me, maar sommige ploeggenoten niet en dat zorgde voor grootste verwarring bij de organisatie. Verkeerde nummers werden aan verkeerde renners gegeven, Rens stond 2 keer ingeschreven, Jasper stond niet ingeschreven, Jake had z'n handtekening nog niet gezet...
- Met koude, stijve benen en een beetje honger (het was ondertussen ruim een uur later dan de start in Geraardbergen zou zijn) stonden we dan aan de start. Was alles nu voorbij? Nee, nog voor de koers was begonnen begon de miserie al. Er stond één seingever niet op zijn plek. Gevolg: 5 minuten, nee... 10 minuten... nee.. 15 minuten... nee... 30 minuten vertraging voor we konden starten!
- De koers, kort samengevat, ging slecht. Moraal was wonder boven wonder nog goed bij de start, maar vloeide langzaam aan weg, net als de kracht in mijn benen.
- Na de koers geen douche... maar da's normaal bij wedstrijden als deze.
- Op de weg naar huis. Iedereen had al een gevoel van ''er moet wel iets misgaan''. Het leek lange tijd goed te gaan, tot we niet ver voor de grens met Nederland aan kwamen. Een Fransman haalde ons rechts in en stuurde, terwijl hij ons nog niet volledig gepasseerd was, naar links! Waar wij reden dus! De bestuurder van onze bus, waar ik ook in zat, kon weinig anders doen dan tegen 'm aan te rijden en dat gebeurde dan ook. Een ongeluk.... dat kon er ook nog wel bij. Als klapper op de vuurpijl!

Gelukkig viel de schade van het ongeluk wel mee en kon ik na een vertraging van een uur - de politie werd erbij gehaald - toch nog mijn verse pizza halen bij de La Place. Als ze niet al wegwaren.... en je raad het al. Ze waren weg. Dan maar de wokschotel, die bijzonder lekker was. Ik heb mijn nieuwe favoriete gerecht bij de La Place ontdekt! Als geluk bij een ongeluk!

Tijdrijden! NK + TTT

2009-08-30T16:40:00.006+02:00

NK Tijdrijden

Donderdag 27 augustus reed ik in Zaltbommel het NK Tijdrijden in de beloftencategorie. Het parcours kende ik grotendeel al van het NKT van 2 jaar geleden, dit keer sloegen we echter eerder af naar links en moesten er 2 rondes van 17km worden afgelegd. In totaal dus 34km, een pittige afstand voor een tijdrit.

Mijn specifieke voorbereiding op dit NK was goed verlopen, maar omdat de eerste helft van het seizoen de mist in ging mis ik wat basis conditie. In deze tijdrit kon ik dat weer voelen, helaas. Ik reed weliswaar een constant tempo met weinig verval, maar het voelde al niet goed. Ik kon mezelf niet voor 100% leeg rijden, de benen waren zwaar en het draaide gewoon niet hard genoeg. Erg jammer, maar ik heb mijn uiterste best gedaan en voor dit moment zit er niet veel meer in. Ik eindigde uiteindelijk in een tijd van 44:34.84, dit was goed voor een 20e plek. Teleurgesteld, maar niet ontgoocheld... zo kan ik het misschien het beste omschrijven. Volgend jaar kom ik terug!

Ploegentijdrit Blauwe Stad

De laatste wedstrijd in de beloftencompetitie-cyclus was een ploegentijdrit in de buurt van de Blauwe Stad in Groningen. Een ronde van 35km was er uitgezet. Mijn ploeg, Line Lloyd Footwear Cycling Team, stond als ploeg 2e in het ploegenklassement van deze competitie. De doelstelling om bij de eerste 3 te eindigen was dus in zicht. Daarnaast hadden wij een goede ploeg die in deze ploegentijdrit voor de overwinning kon rijden.

Bij de verkenning zagen wij het al; de wind ging hier voor de afscheiding zorgen. Kort voor onze start viel er echter nog een bepalende factor uit de lucht; een hoosbui. Met bakken kwam de regen minutenlang uit de hemel, wat ervoor zorgde dat het op bepaalde plekken spekglad werd. Dit zorgde bij mij voor problemen in de bochten, waar we dus helaas wat tijd op verloren. Op de rechte stukken, in de wind, voelde ik dat ik niet top was maar ik moest alles geven om de ploeg er niet onder te laten lijden. Uiteindelijk kwam ik er een beetje door en kon ik wat langere, betere beurten op kop doen. Langzaam aan kregen we de voor ons gestarte ploeg, die van De Jonge Renner, in zicht maar echt 'in het wiel' konden we niet komen. Op de finish waren we echter wel een kleine halve minuut sneller dan de Brabantse formatie. Na ons moest echter Asito nog binnen komen, als laatste ploeg en de leider in het ploegenklassement in de competitie. Zij waren op hun beurt weer een kleine halve minuut sneller dan ons en werden dan ook een goede winaar van deze wedstrijd.
Toch met een beetje gemengde gevoelens namen we afscheid van Groningen. Het is duidelijk dat er nog véél meer in zit dan er nu uit is gekomen. Met een perfecte voorbereiding en als alle renners in vorm zijn is er voor volgend jaar meer mogelijk, maar dat zien we dan wel weer. We hadden een paar sterke motoren in de ploeg, maar niet iedereen was helemaal fit helaas, waaronder ik. Nu wisten we dat we tevreden konden zijn met onze mooie 2e plaats. Ook met de 2e plaats die we wisten te behouden in het algemeen ploegenklassement van de beloftencompetitie. Die doelstelling was gehaald en dat was een mooi resultaat!

Spaakbreuk in Grensstreek

2009-08-19T11:30:00.002+02:00

Dinsdag 18 augustus reed ik de Omloop van de Grensstreek in Wervik. Een lastige, heuvelachtige klassieker in Wervik (bij Ieper). Met oa. 3x de beklimming van de Kemmelberg, maar met tussendoor ook geen kilometer echt vlak!

De omstandigheden waren goed. Het was lekker warm en er stond een matige wind. Samen met de rest van de ploeg ging ik van te voren even rustig inrijden, totdat één van mijn ploeggenoten per ongeluk een klap in zijn gezicht kreeg van een politieagent die met zijn armen zwaaiden! Een dikke, pijnlijke lip was bij hem het gevolg. Kort daarna brak de spaak van een andere ploeggenoot! Dit alles zorgde er uiteindelijk voor dat toen wij weer terug bij de start waren het hele peloton al was vertrokken en wij de start hadden gemist! Gelukkig reed het peloton eerst een klein plaatselijk rondje en zo konden wij weer aansluiten toen het peloton daar van terug kwam. Een lekker begin...

Het eerste half uur van de koers had ik nog een beetje die zware benen van Simpelveld. Nu kwam ik er echter wel naarmate de koers vorderde enigzins 'doorheen'. Ondertussen was er een redelijke grote groep weggereden met een ploeggenoot daarbij. Voor de rest van de ploeg was het daarom alle aanvallen te counteren en mee te zitten. Dat luktte mij, want met ongeveer 5 man reed ik weg. Deze aanval werd helaas weer teniet gedaan en nu was het zaak dat ik me klaar maaktte voor de eerste beklimming van de Kemmelberg. Een behoorlijke klus met al dat gedrang. Eerder dan verwacht kwam de Kemmel er dan en ik zat eigenlijk te ver van achter. Maar op de voorloper van de Kemmel, de Monteberg, kon ik al een boel plaatsen goed maken. Halverwege het peloton reed ik zo de berucht, zeer steile kasseienklim op. De klim liep goed en ik kon weer een aantal plaatsen goed maken. Bovenop werd er door het peloton flink doorgetrokken en alles lag daarop in stukken. Toen sloeg bij mij het (kleine) noodlot toe... een spaak in mijn voorwiel brak spontaan! Ik moest van wiel wisselen maar zo makkelijk ging dat niet. Omdat de volgauto's van de ploegen niet over de Kemmel mochten - zij werden omgeleid - reed er maar één auto achter het peloton, de neutrale auto van Mavic. Die zat echter helemaal achteraan en ik zat nog enigzins vooraan. Daarom moest ik veel te lang wachten op een wiel en toen ik die eenmaal had reed ik een grote leegte in; het peloton had zijn duivels ontbonden en er was geen auto te bekennen die mij terug kon brengen. Ik wist direct dat de koers hier over was voor mij... helaas.

Uiteindelijk heb ik mijn kilomters wel weer gemaakt door gewoon door te blijven trainen op het parkoers, maar dat is natuurlijk heel anders dan de koers gewoon uitrijden. Het had een mooi herstel kunnen zijn van Simpelveld, maar helaas mocht het niet zo zijn... Volgende keer beter dan maar? Volgend jaar misschien!

Off-day in Simpelveld

2009-08-19T11:27:00.003+02:00

Zondag 16 augustus stond de bergomloop van Simpelveld op het programma, een zware koers in Zuid Limburg die over een omloop van 5,6km trok met een lange, steile klim erin.

Veel valt er niet zoveel over te zeggen. Ik stond vooraan bij de start en begon de eerste klim voorin, maar eigenlijk voelde ik toen al dat het niks zou worden. De benen leken wel van lood. Ik hooptte er nog 'doorheen' te komen en dat de benen naarmate de koers vorderde beter werden. Maar dat bleek niet het geval te zijn, ik had gewoon een complete 'off-day', helaas. Ik denk dat ik nog zo'n 5 ronden heb gereden en daarna uit koers ging. Volgende keer beter dan maar...

Tourdebuut?

2009-08-10T22:49:00.003+02:00

In de Tour de France van 2006 kwakkelde hij de laatste tijdrit nog van het podium, maar ging wel naar huis met de bolletjestrui. In 2007 kwam hij terug om de Ronde te winnen en hij leek op weg dat grote doel, de droom van iedere wielrenner, waar te maken. Met een bijna heroïsche lange vlucht paktte hij het geel en daarna domineerde hij in de bergen. Hij vloog de flanken van de grootste Tour-cols op en vocht memorabele gevechten uit met Alberto Contador - de beste ronderenner ter wereld op dit moment. Afgelopen 9 augustus 2009 zat er een 18 jarig broekie in zijn wiel die ooit droomt van de prestaties die hij al heeft bereikt. Maar dat grote dieptepunt hoopt dat toch jochie te ontwijken. Allemaal leuk en aardig, maar Michael Rasmussen - terugkomend na een 2 jarige schorsing - was in de 210km lange Fyen Rundt toch ook gewoon maar één van de ongeveeer 169 andere concurrenten waar ik tegen reed in de Deense klassieker met start en finish in Odense.

Het beloofde een lastige koers te worden. Het parkoers was constant golvend en slingerend en de afstand was ook niet mis. Het was warm - een beetje benauwd - en er stond een matig windje. Daarnaast stond de absolute Deense/Scandinavische top aan de start, inclusief de ProTour ploeg Saxo-Bank. Zoals enigzins verwacht vertrok er al vroeg een kopgroepje. Enkele grote ploegen zaten er echter niet bij en de groep werd zo onder controle gehouden.

Op het sleutelmoment van de koers - een ca. 3km lange klim in verschillende trappen - zat ik goed van voren, mede dankzij de uitstekende parkoerskennis van wegkapitein Hopman. Het hele peloton brak in stukken en na de klim kon de balans worden opgemaakt; een groep van zo'n kleine 40 man had zich ruim afgescheiden van de rest van het veld en ik zat in die voorste groep. Het peloton was al ver uit zicht.

Maar 40 man was toch iets teveel, wist ook ik. Na even op adem gekomen te zijn begon het dan ook te regenen; demarrages wel te verstaan. Omstebeurt, stuk voor stuk; iedereen kwam aan de beurt. Toen Rasmussen reageerde op een aanval waagde ik het om mee te gaan. Op het tandvlees kon ik me vastbijten in zijn wiel - overigens gestoken in een gele Colnago C50-extreme. De groep kraaktte en we konden ons even afscheiden. De grootst vertegenwoordigde ploeg - Capinordic - zat er echter niet bij en stelde orde op zaken. Ik moeste even een tweede adem zoeken toen het nog steeds onophoudelijk doorging met de regen aan aanvallen. Dat zorgde ervoor dat ik de slag mistte. Er reed een groep van zo'n 25 man weg en ik zat in het tweede deel van de groep. Wij kwamen nog tot op zo'n 15seconden terug maar opeens was de samenwerking weg toen een paar renners verzaakten. Helaas, we waren er zo dichtbij...

Uiteindelijk kwam er zelfs nog een grote groep gelosten, noem het maar het peloton, terug. De koproep was ondertussen al gevlogen en in het peloton reed ik de koers uit. Het team van BlueWater reed een strak tempo en even leken we nog dichtbij te komen, maar op dat moment begon voor de kopgroep de finale. In eindigde voorin het peloton en kon tevreden terugkijken op deze koers. Met wat meer geluk zit je er wel bij, maar zo is het nu maar net. Absoluut een mooie koers en zo stonden er toch weer ruim 210km op de teller. Volgend jaar beter?

Aankomende koers; Ronde van Luik

2009-07-15T22:18:00.005+02:00

Van vrijdag 17 juli tot dinsdag 21 juli zal ik deelnemen aan de Ronde van Luik; een 5-daagse etappekoers in de omgeving rondom het Belgische Luik. Het zal een zware wedstrijd worden. Vijf dagen zal het langste aantal koersdagen achtereen voor mij zijn en het parkoers is erg zwaar, met eigenlijk elke dag een kleine Luik - Bastenaken - Luik, vergelijkbaar met Romsé - Stavelot - Romsé die ik eerder dit seizoen heb gereden en waar ik lange tijd in de kopgroep reed.

Kortom; het zullen zware dagen worden in Luik, maar ik ga mijn uiterste best doen om goed voor de dag te komen! Als er internetverbinding is in mijn verblijfplaats zal ik deze blog zeker op de hoogte houden en zo snel mogelijk per dag een verslagje maken. Blijf deze blog dus de komende dagen goed in de gaten houden! Misschien dat ik makkelijker mijn Twitter pagina up-to-date kan houden, dus houd die ook in de gaten op twitter.com/leoncommandeur (of kijk in het linker kadertje op de blog).

Kun je koersen op Luikse wafels?

Dernyrace / criterium Obdam

2009-07-13T11:06:00.002+02:00

Zondag 12 juli reed ik het criterium van Obdam en in het voorprogramma daarvan ook nog de dernyrace. Er was een mooi rondje uitgezet van zo'n 1,4km en de sfeer rondon het parkoers was érg goed, ondanks dat het een beetje druilerig weer was. De dag begon zelfs ronduit slecht met flinke regen, maar dat nam gelukkig langzaam af.

Als eerst reed ik om 14.00 dan de dernyrace. Het miezerde nog een beetje en het parkoers was redelijk nat. Dat werd dus oppassen met de hoge snelheden die achter zo'n brommertje gehaald worden! Ik had dit ooit eens gedaan bij de jeugd, maar dat was al weer een tijd geleden. En het beviel me wel! Ik vond het leuk om te doen en het was een goede snelheidstraining. Maar dan moest ook nog het hoofdnummer - het echte criterium - verreden worden, een uurtje later.

De regen nam nog wat meer af, maar het parkoers bleef het eerste deel van de koers nog wel een beetje glad in de bochten. Maar dat had het hele peloton wel door en dus werden er nog niet teveel risico's genomen op die delen van het parkoers. Ik kwam in de koers heel langzaam op gang. In het begin van de koers kon ik de dernyrace toch nog wel even voelen, maar het ging langzaam beter en uiteindelijk kwam ik voorin het peloton en probeerde ik een paar keer weg te komen. Dat was erg lastig en luktte helaas niet. Een kopgroep van 12man was ondertussen al een tijdje weg en het peloton sprintte af voor de 13e plek. Ik eindigde in het peloton, maar niet bij de eerste 30.

Al met al een goede training gehad deze dag. En de sfeer rondom het parkoers gaf dan ook wel moraal om nog even vol te houden als het hard ging! Volgend jaar weer?

Gevallen in Herenthout (B)

2009-07-10T17:35:00.003+02:00

Woensdag 8 juli reisde ik af naar het Belgische Herenthout voor een open omloopje. Ik hoopte wat goede koers kilometers te kunnen maken op een mooi parkoersje.

Op de weg er naar toe was het al bewolkt en zo nu en dan viel er een bui, de één wat steviger dan de ander. Eenmaal in Herenthout aangekomen leek het droog, maar een kwartier voor de start kwam het met bakken uit de hemel. De weg werd meteen kletsnat, maar gelukkig was het droog toen we daadwerkelijk van start gingen om 18.00u. Het wegdek bleef echter kletsnet op de meeste delen, mede omdat een groot deel door een bos ging onder de vele bomen. Het parkoers was voor 90% smal en bochtig en in combinatie met het feit dat het glad was werd het wel een beetje gevaarlijk. Het peloton ging meteen hard van start maar door het bochtige parkoers kon het niet echt uit elkaar getrokken worden. Al bij een van de eerste bochten in het rondje gleden er renners onderuit. Ik bleef voorin rijden en hoopte dat het parkoers naarmate de koers zou opdrogen. Helaas gebeurde dit niet en toen in één van de bochten renners voor mij onderuit gingen kon ik geen kant meer op. Links van me zaten andere renners, voor me lagen de gevallen renners en naast mij de berm. In een reflex stuurde ik opzij en raaktte even aan de remmen. Dit werd funest; mijn voorwiel gleed weg en daar lag ik! Half in de berm, half op de weg. Gelukkig viel de schade mee; kapot stuurlintje en 2 niet noemenswaardige schaafwondjes. Mag niet klagen!

Zo zat mijn koers er al veel te snel op, maar goed... dat kan gebeuren!

Criterium!

2009-07-06T11:12:00.004+02:00

Een criterium is een kort rondje midden in een stad of dorp. Meestal van rond de 1 - 1,5km. Vaak liggen er klinkertjes op het parkoers, is er veel publiek, zijn er randactiviteiten voor de toeschouwers rond het parkoers, zijn er veel premies te verdienen in de vorm van leidersprijzen, premiesprints, 3 ronden klassement etc. etc. Al met al kun je zeggen dat een goed criterium een spektakel is. Zaterdag 4 juli reed ik een écht criterium, in Schagen!

Alle ingrediënten waren aanwezig; een kort rondje - 850m! - van voornamelijk klinkertjes, veel publiek, een heuse outdoor spinning-les voor de kerk naas het parkoers inclusief luide muziek en aanmoedigingen van de spinning-trainer en er waren veel verschillende soorten premies die het aantrekkelijk maakten om er een harde koers van te maken. Criteriums zijn niet zo ''mijn ding'', maar ik voel me goed de laatste tijd en dus was ik benieuwd hoe het zou gaan lopen.

Ik startte maar meteen vooraan, dan hoef je niet nog al die plaatsen in te halen, en ging zo als eerste door de bocht heen. De eerste 2 ronden heb ik dan maar even doorgetrokken om de koers goed in gang te schieten. Vervolgens reden er een paar man weg die weer werden terug gepakt waarop er weer een paar man wegreden die de 3 bochten later werden teruggepakt, enzovoort. Het bleef ondertussen vechten voor je plekje, het leek wel een Moto-GP! Even kwam ik nog in aanraking met een andere coureur, thuisrijder Ramon Windt. Bij het uitkomen van een bocht raakte onze remhendels elkaar en raakte Ramon uit evenwicht en viel. Erg vervelend dat dit nu juist de thuisrijder moet overkomen! Helaas hoort ook dat bij wielrennen...
Vier man bleven uiteindelijk weg. De te verwachten namen als Lormans, Vriend, Beima én ploeggenoot Jorne Videler, die de laatste tijd erg hard rijd in de criteriums! Ze bleven weg tot op de meet. In het peloton, waar ik in zit, was er van een georganiseerde achtervolging geen sprake. Het waren telkens aanvalletjes die terug werden gepakt. Ik kon goed meekomen en nog een paar keer meespringen. Het viel me alles mee op dit technische rondje! Uiteindelijk klonk de bel voor de laatste iets eerder dan verwacht en werd ik 26e. Ik kon tevreden zijn, voelde me goed en kon goed meedoen. Ik heb echter voor even wel genoeg van Schagen gezien...

Sander Lormans won overigens, voor ploeggenoot Jorne Videler en Rudy Vriend, een andere thuisrijder.

Romsé-Stavelot-Romsé / DK tijdrijden

2009-06-25T12:53:00.005+02:00

Romsé - Stavelot - Romsé.

Na de 2 zware dagen in de Mainfranken Tour stond dinsdag alweer een mooie, maar loodzware koers op het programma; Romsé-Stavelot-Romsé. Noem het maar gerust een kleine Luik-Bastenaken-Luik met beklimmingen van oa. de Wanne en de Vequeé.

Ik voelde me op zich wel goed, maar mijn benen dachten daar toch een beetje anders over. Tegen al die sterke, maar vooral frisse renners zou het aanklampen worden voor mij, bedacht ik mezelf. Al op de eerste klim leek het wel of mijn benen uit elkaar ploften, maar ik kon me eroverheen trekken en eenmaal bovenop zat ik toch weer redelijk vooraan in het peloton. In een golvend stuk daarna probeerden vele groepjes weg te geraken. Ik was, ondanks de zware benen, ook erg actief in het aanvallen en leek er langzaam aan door heen te komen. Het lukte me uiteindelijk om de goede vlucht te pakken. Met een groep van zo'n 10-12 man reden we langzaam weg naar een voorsprong van 2 minuten. De volgende klimmen gingen redelijk, maar ik besefte wel dat ik me wel een klein beetje moest sparen omdat de benen langzaam aan wat protesteerden.

Uiteindelijk kwam er een 2e groep bijna aansluiten bij de eerste groep, waar ik in zat. Ik moest een gaatje laten met ''mijn'' groep en besloot om op mijn eigen tempo door te blijven rijden en zo in de 2e groep aan te kunnen sluiten. Misschien kon ik nog wel herstel pakken! Als eerste van de 2e groep kwam Rob Ruijgh voorbij - ik twijfelde of ik aan zou pikken maar besloot nog even op de rest van de groep te wachten. Bovenop de klim had ik daar in plaatsgenomen, maar al snel begon het daar alweer aanvallen te regenen. Ik probeerde weer alert mee te springen, maar uiteindelijk mistte ik dit keer de goede vlucht. Jammer, want ik had het gevoel dat ik gewoon mee kon komen maar ik mistte net dat beetje scherpte, wat niet verwonderlijk was natuurlijk. Zo kwam het dat 2 ploeggenoten richting het restant van de kopgroep reden, waarmee de ploeg dus nog steeds wel goed vertegenwoordigd was en ik niet verplicht was te achtervolgen. Ik besloot in de groep te blijven waar ik nu zat, de 2e groep in het uiteengeslagen veld. Het was jammer dat één van de ploeggenoten weer terugviel - wat niet verwonderlijk is in zo'n zware koers -, maar het gat was nu te groot om nog te dichten. Maar dat is koers en het was dan ook een loodzware koers, met warm weer en zware beklimmingen, en velen zagen zichzelf vandaag terug op het einde van hun latijn. Ik reed lekker mee in de groep maar zag de voorsprong van de 1e groep wel groter worden. Langzaam aan begon ook bij mij het kaarsje uit te gaan en na één (vd. 3)plaatselijke ronden werd de groep waar ik in zit uit koers gehaald. Ik werd nog geklasseerd als 62e, de eerste van mijn groep was rond de 30.

Ik vond het jammer dat ik niet wat scherper was toen de slag voor de 2e keer gemaakt werd - dan had ik waarschijnlijk nog helemaal kunnen uitrijden, maar dat mag niet verwonderlijk zijn. Ik had immers al een zware 2-daagse achter de rug waar ik nog niet van hersteld was. Ik mag dus al met al tevreden zijn met hoe deze koers verlopen is en weer een mooie ervaring mee naar huis nemen! Misschien dat ik hier ooit nog terug kom voor die top klassering!

DK Tijdrijden

Meteen de dag ná Romsé-Stavelot-Romsé stond alweer het DK tijdrijden in Kreileroord op het programma. Hier moet ik normaal gesproken gewoon mee doen voor de overwinning, maar met de zware 4 dagen die ik gehad had - met veel reizen en zware koersen - moest ik misschien mijn doelstellingen wat aanpassen. Ik had die ochtend even wat los gereden, maar ik stond niet hersteld aan de start. Er stond een zeer sterke wind in de polder rond Kreileroord, maar op de heenweg werden de renners wat beschut door de bomen en op de terugweg zou het voornamenlijk wind (schuin)mee zijn. Hoge gemiddelden waren dus te verwachten!

Het eerste stuk voelde net als de eerste klim in Romsé; loodzwaar! M'n benen moest duidelijk nog wat inkomen, maar net als in Romsé ging het langzaam aan beter. Over het algemeen kon ik nog wel redelijk één tempo vast houden, maar het voelde niet goed. De benen waren stram, ik raakte niet echt aan de hoge hartslagen en ik mistte die power die ik nodig had. Ik zou wel zien wat het word aan de finish, bedacht ik mezelf.

Uiteindelijk viel de tijd nog wel mee. Ik werd 2e, achter ploeggenoot Peter Koning - aan andere tijdritspecialist. Zo kreeg het DK een één-tweetje van Line Lloyd Footwear Cycling Team! Peter was een goede winnaar en ik mocht niet ontevreden zijn met een 2e plaats. Met het herstel zit het dus wel goed, is gebleken. Uiteindelijk werd een andere ploeggenoot, Patrick Rückert, zelfs nog 4e.

M'n benen hebben dus een paar pittige dagen achter de rug. Toch voelde ik me nog best goed en bleek het herstel ook beter dan verwacht. Nu neem ik een beetje rust en dan kom ik er ongetwijfeld weer sterker uit! Ik heb in Romsé weer 'geroken' aan de kop van de wedstrijd - en dat rook best goed. Wellicht dat ik er binnen kort zelfs een hap van kan nemen. Ik maak in ieder geval nog steeds progressie. We gaan zien wat het oplevert de rest van het seizoen!

Mainfranken Tour

2009-06-22T10:20:00.004+02:00

In het weekend van 20 en 21 juni reed ik in Duitsland de Mainfranken Tour; een internationale tweedaagse koers voor beloften. Het parkoers was lastig; geen meter vlak en een paar vervelende klimmetjes erin. De wind die er dan ook nog stond zorgde ervoor dat het een zware koers werd.

Zaterdag 20 juni
1e etappe Schweinfurt-Stadtlauringen - 145 km
Op vrijdag kwam ik laat aan na een lange autoreis van zo'n 5.30u. De 1e etappe de volgende dag startte gelukkig niet te vroeg, dus kon ik nog een beetje uitslapen. Om 13.00u klonk het startschot op het marktplein in Schweinfurt. Het was zoals gezegd geen meter vlak; het ging constant op en af, maar 3 klimmen staken er boven uit. Belangrijk was dus om daar goed aan te beginnen. Ik begon de eerste rond plek 20. Niet heel slecht dus, maar toch probeerde ik nog wat plaatsen op te schuiven op de klim zelf. Daarbij blies ik een beetje m'n benen op, wat ik op het vals platte stuk daarna - waar de wind ook nog eens een rol speelde - moest bekopen. Ik kreeg het even lastig maar kon redelijk snel weer bij de eerste groep aansluiten. De daaropvolgende klimmetjes deelde ik beter in. Ondertussen was er een groep van 17 man weggereden met 2 ploeggenoten daarbij. Aan de rest van de ploeg dus de taak om af te wachten. Uiteindelijk viel één van de ploeggenoten nog terug uit kopgroep, maar de ander werd 10e. Ik kon goed meekomen in het peloton, counterde nog een aantal aanvallen, en kwam uiteindelijk als 59e in het peloton over de meet op 1.52 van de winnaar.

Zondag 21 juni

2e etappe Werneck-Hofheim - 150km
Op papier in ieder geval een lastigere etappe dan de 1e. De rit begon weliswaar met een ''vlakke'' aanloop van zo'n 60km (voor wat je vlak mag noemen uiteraard, het was vergelijkbaar met de omgeving Zuid Limburg...) maar daarop volgde 3 lastige beklimmingen. De aanloop verliep zonder problemen. De organisatie - en wellicht ook net dat beetje extra wind - ontbrak om het op de kant te gooien en dus was het vechten voor je plaats om goed aan de eerste serieuze beklimming te beginnen. Dit maal begon ik goed en eindigde ik goed! Ik zat bij de eerste groep van zo'n 15 man die zich bovenop de top licht afscheed van de rest. De koers was echter nog lang en echt doorgetrokken werd er niet zodat het meeste toch weer samenkwam. Dit is eigenlijk het verhaal van de hele etappe. Er werd net niet hard genoeg doorgereden om het verschil te maken. Ondertussen 'stond de poort van achter' wel open en vielen er wel een aantal renners af. Op de laatste 'grote' klim kreeg ik het nog even lastig, maar op mijn eigen tempo kon ik snel weer aansluiten bij de groep. Zo reden we met een uitgedund peloton naar de finish. In de finale regende het nog aanvallen met een actief LLFC! Ik begon door twee keer achter elkaar weg te springen, toen ik voor de 2e keer werd teruggepakt nam ploeggenoot Peter het van mij over en toen hij werd teruggepakt namen Mark en Jelmer het weer van hém over. Het mocht uiteindelijk niet baten voor de ploeg en Martin probeerde het dan maar in de sprint. In de gevaarlijke finishstraat - hellende aankomst op kasseien, met op 200m nog even door een smalle stadspoort (alles voor het spektakel!) - vielen ze helaas voorin en bijna het hele peloton moest zo voet aan grond zetten.

Aan het einde van de 2e etappe waren er weinig grote verschuivingen in het algemeen klassement. Ik werd uiteindelijk 49e op 2.02 van de winnaar.
Ik ben tevreden over de 2 dagen. Ik ben weer op de weg terug en dit was de volgende stap die ik moest maken; koerskilometers maken op bergachtig terrein. Ik heb een paar keer even goed afgezien, maar over het algemeen kon ik goed meekomen en in de laatste etappe kon ik zelfs nog wat meedoen in de finale. Ik heb er weer zo'n 300 koers kilometers op zitten en ben langzaam aan klaar aan het worden voor de volgende stap.

Omloop der Kerspelen

2009-06-13T22:09:00.003+02:00

Zaterdag 13 juni reed ik voor mijn club WV Alcmaria Victrix, de club waar ik ooit begon, de Omloop der Kerspelen in Drogeham, Friesland. En in Friesland, daar staat altijd wind. Dus ook als iedereen van te voren zegt dat deze er niet staat! Maar dat had ik vaker meegemaakt!

Allereerst was het pure nostalgie om weer het Alcmaria shirt aan te trekken! En daarnaast kon ik weer een puntje van mijn '''Try Before You Die''-lijst halen; ik heb met Jan Hopman in de ploeg gereden! Een eer!

Er stonden 165 zonnige kilometers op het programma die over enkele grote omlopen en 2 kleine finale omlopen gingen. De wind leek afwezig, maar bleek in de koers toch nog redelijk aanwezig. Weliswaar net iets te weinig om het écht in waaiers te trekken, wat eigenlijk wel jammer was.

Ik voelde me goed en kon goed meekomen in de hele koers. De ploeg had punten nodig, dat was duidelijk en ik was erop gebrand deze voor hen binnen te halen. Het ging vaak op één lang lint in deze overigens behoorlijk chaotische koers en nerveus als ik was dat het ging breken probeerde ik dan in één keer bij de eerste 5 te komen. Achteraf heeft dat veel energie gekost. Een groep van 7 man, met daarbij een ploeggenoot, reed weg. In het peloton werd er getwijfeld en de vlucht was vertrokken. Toen de voorsprong redelijk veilig was probeerde ik in de finale een aantal malen om weg te rijden voor de 8e plaats, maar ik kreeg helaas niet genoeg man mee. De finale was nerveus, de laatste kilometers ging over een zeer smal weggetje en binnen de laatste kilometer lagen er op datzelfde smalle weggetje een aantal vervelende bochten met wat grind. Ik probeerde me nog wat naar voren te rijden, maar het peloton reed breeduit en er was geen ruimte meer. Ik eindigde in het peloton op de 45e plek, en dat is één plek achter - ploeggenoot - Jan Hopman. Just for the record!

Ik voelde me dus goed en merk dat ik progressie maak. Ik maak weer kilometers en heb vertrouwen dat de échte vorm er weer aan komt! Het was een redelijk chaotische koers en weer andere renners dan dat ik normaal tegenkom. Er werd absoluut pittig doorgereden, maar net even te vaak ging het maar net goed als een kamikaze piloot zich naar voren probeerde te rijden! Op het vaak smalle parkoers van vandaag was daar eigenlijk geen plaats voor. Iets beter doordachte acties zouden het een stuk veiliger maken. Maar ook dát is koers natuurlijk!

Volgende week kan ik aan de bak in de Mainfranken Tour waar ik een parkoers tref dat mij wellicht wat meer op het lijf geschreven is. Ik ga er voor om de kilomters weer te maken, dan komt de rest vanzelf!

Voor Sarah

2009-06-04T16:30:00.005+02:00

Woensdag 3 juni, Harderwijk. Ik reed de Parel van de Veluwe, een nationale vrije klassieker voor elite/beloften. Een afstand van 175km moest er worden afgelegd, grotendeels door de - de naam zegt het al - Veluwe. Dit betekende dat het wat 'golvend', op bepaalde stukken veel bomen maar met wind kon het op andere - open - stukken helemaal uit elkaar gaan vallen in waaiers.En wind stond er!

Moraal, daar kom je in zo'n koers een heel eind mee. Nu ben ik nog niet echt de uitgesproken waaier-beul, dus wat extra moraal kon ik goed gebruiken, als een soort compensatie. Ik moest denken aan de documentaire die ik laatst zag over Frank Vandenbroucke. In de Vuelta werd hij verliefd op Sarah en hij had haar vanaf zijn roze wolk een overwinning beloofd. De bloemen zouden voor haar zijn. Hij won de etappe. Sarah blij, Frank tot over zijn oren. Hij deed dit kunststukje zelfs nog een keer over! Weer waren de bloemen voor Sarah. Het is een mooie anekdote, maar ik had moraal nodig en dacht; als het bij Frank werkt, laat ik het dan toch ook maar eens proberen. Ik zou vandaag, de Parel van de Veluwe, winnen! Voor Sarah!

De koers werd weggeschoten om 16.30u. We reden de avond in en het was al wat frisjes. De wind stak meer en meer op, maar in de beginfase zouden we 'm in de rug hebben. Dat zorgde ervoor dat we met hoge snelheid met een groot peloton allemaal op de eerste rij wilden zitten. Ik ook. En dat luktte aanvankelijk goed, maar na zo'n 45min had ik een momentje van onachtzaamheid, ik raaktte ergens midden in het peloton en juist als ik daar ben vallen ze voor me. Ik stond stil en raakte achterop, maar niet in paniek. Ik kon weer terug aansluiten. Nu was het zaak om weer zo snel mogelijk van voren te rijden, met name als het op de kant dreigde te gaan. Ondertussen was er een groep van 13 man weg, met 2 ploegmaten erbij, die steeds meer voorsprong paktte. Aan te vallen hoefde ik dus niet, maar wel alert blijven. Dat bleef ik en toen het enkele keren op de kant ging zat ik dan ook steeds niet ver van voor. Soms was het even aanpoten, maar Sarah zou mij aanmoedigen om in het bij te blijven! Ze wilde immers bloemen en die zou ze krijgen ook! Tot in de finale kon ik dit vasthouden en ook nog toen er in de plaatselijke rondjes nog enkele keren werd doorgetrokken. De vroege vlucht bleef vooruit, ik eindigde in het eerste peloton als 68e. Ik voelde me goed, kon goed meekomen en merk dat ik weer op de weg terug ben!

Maar die bloemen kreeg ik dus niet, en dat was balen! Hoe moest ik dit tegen Sarah zeggen? Ik kon toch niet zonder bloemen aankomen? Ach, die bloemen houd ze dan nog tegoed. Ik ben immers VDB ook niet en de Parel van de Veluwe was ook niet de Vuelta , misschien dat ik het daar ooit maar weer eens zal beloven. Feit blijft dat het een mooie anekdote is, maar dat het geen garantie op de overwinning is is ook gebleken. Misschien komen die bloemen nog, ik weet in ieder geval alvast een bestemming!

Parel van de Veluwe

2009-06-03T23:27:00.002+02:00

Ik kom net terug van de Parel van de Veluwe. Een vroege vlucht van 12 man haalde het tot de finish. Ik voelde me redelijk goed en reed de wedstrijd uit in het peloton.

Zo snel mogelijk komt er een verslagje. Blijf deze site dus de komende dagen goed in de gaten houden!

DK Noord Holland

2009-06-02T17:28:00.005+02:00

Maandag 1 juni reed ik het DK Noord Holland op het clubparkoers van DTS Zaandam. Niet de beste locatie voor een mooi districts kampioenschap, maar het was een noodoplossing voor dit jaar vanwege problemen met het beoogde parkoers. Het DK kon voor mij een goede kans zijn om mij, na het mindere voorjaar, alsnog voor het NK te plaatsen. Hiervoor moest ik bij de eerste 3 beloften eindigen.

Ik voelde de koers van de dag ervoor in Oberhausen, die afmattend was geweest, nog wel in mijn benen zitten maar eenmaal een beetje op gang voelde ik me voor de rest wel goed. Ik probeerde in het begin op te letten om in een goede ontsnapping mee te zitten, maar dat luktte me niet helemaal goed in de hechtische koers. Op een clubparkoers is het vaak moeilijk in te schatten wat nu de goede vlucht is omdat er zoveel ontsnappingen zijn! Uiteindelijk reed er 7 man weg, waar ik eigenlijk gewoon bij moest zitten. Hierin zaten 3 beloften; de kans op plaatsing voor het NK was weg aangezien de kopgroep het peloton dubbelde. Ik kon 2 dingen doen; of mee blijven rijden om toch nog gewoon koerskilometers te maken - elke koers is er immers één - of me toch een beetje sparen voor woensdag - de Parel v.d. Veluwe.

Ik weet maar al te goed hoe mijn voorjaar, en dan met name een aantal klassiekers, verlopen zijn. Vaak mistte ik nét dat beetje macht om nog in een goede waaier aan te pikken. Als ik op het DK door zou koersen zou ik 40-50 extra koers kilometers maken maar dan loop ik de kans op dat ik in de Parel nét weer dat beetje macht mis om aan te pikken in de waaier, en daarmee loop ik dan weer 100 koers kilometers mis. Wat is dan wijsheid?

Ik ben uiteindelijk halverwege de koers afgestapt en rustig op de fiets naar huis gereden. Niemand geeft mij de garantie dat ik dan woensdag wel in de goede waaier zit, maar als we alles toch eens van te voren weten!Achteraf weet je meestal pas wat de goede keuze zou zijn geweest, maar achteraf praten is altijd makkelijk en je hebt er ook nog eens niks aan. Ik voelde mij goed in Oberhausen en op het DK, maar woensdag is het belangrijkste gewoon dat ik die koers weer uitrijd. Dán doe je pas écht koerskilometers op. Je moet niet altijd maar één stap vooruit kijken, soms moet je twee stappen vooruit kijken. Tja, en als je dat niet kan... pak dan nog maar een biertje en ga weer lekker slap ouwehoeren in de kroeg.

Woensdag 3 juni dus de Parel van de Veluwe! Een nationale vrije klassieker waar weer een paar sterke ploegen aan de start staan. De koers leid ons vanuit Harderwijk door de Veluwe en in totaal zullen er zo'n 180km moeten worden gereden. Vorig jaar won Lieuwe Westra, nu prof bij Vacansoleil. Het belooft ongetwijfeld weer een zware koers te worden! Wish me luck!

Feestmuziek, braadworst en bier!

2009-06-01T10:55:00.002+02:00

Zondag 31 mei moet een feestdag zijn geweest in het Duitse Oberhausen. De hele dag waren er wielerkoersen en daar was het publiek massaal voor uitgetrokken. In de laatste koers van de dag - het hoogtepunt van de dag - stond ik aan het vertrek met een aantal ploeggenoten van LLFC.

Het beloofde een afmattende koers te worden. Het was iets van 28 graden, het omloopje was 4 kilometer en bevatte een venijnig klimmetjes en de geur van de braadworsten in de finishstraat maaktte het niet gemakkelijker! Er stond een sterk deelnemersveld van zo'n 200 man met teams als Nutrixxion-Sparkasse en Kuota-Bombardier aan de start. Een lastige koers dus, maar ik had er zin in!
Al na 3 rondjes werd het gas langzaam opengedraaid en even voor halfweg koers barstte de strijd echt los. Ik kon goed volgen in het peloton, dat steeds veder uitdunde. Maar op een gegeven moment zat ik bepaald niet goed! Ik kreeg last van steken in m´n zij, voelde de kramp tot in mijn oogkassen opkomen en het peloton leek steeds harder gaan en het regende aanvallen! Pfooe... even doorbijten. Hoewel de finale nog niet was begonnen besloot ik toch maar mijn finalekokertje erbij te pakken en achterover te slaan. En echt, maak diegene die dat finalekokertje heeft uitgevonden de nieuwe minister-president!!! Ik kwam weer fris te zitten en kon tot de finish weer makkelijk meedraaien. Drie man reed uiteindelijk licht voorop en verdeelde de prijzen op de meet. Daarachter was het een sprint van een peloton van ongeveer 50 man en daar eindigde ik in.

Al met al een goede koers om weer wat vorm op te doen. Voelde me opzich goed, dus nu op naar de volgende koersen!

Gastenboek!

2009-05-30T14:10:00.002+02:00

Vanaf..... NU! is er een gastenboek aan deze blog toegevoegd! Je vind 'm in het balkje aan de linkerkant - onder de agenda en boven de links.

Dus als je een vraag hebt, een reactie op de site of gewoon een berichtje achter wilt laten kun je dat vanaf nu doen!

Gastenboek!

LC in de Sp!ts!

2009-05-28T23:22:00.007+02:00

Woensdag 27 mei konden alle forensen, op weg naar hun studie of werk, mij zien in de gratis nationale ochtendkrant Sp!ts. Ik stond hier in het wekelijkse kadertje van stichting SportTop , waar ik één van de talenten ben. In het korte interviewtje, de ''Sp!ts-chat'', werd gevraagd naar mijn voorjaar én of Lance de Tour gaat winnen. Lastige vragen ook altijd...;-)

Sp!ts is mediapartner van Stichting SportTop

Update

2009-05-25T12:02:00.002+02:00

Afgelopen weekend heb ik met mijn ploeggenoot Job een weekendje in Zuid Limburg getraind. Het weer konden we niet beter uitkiezen, hoewel het wel erg warm werd met mijn windjackje nog aan! Ik heb goed wat heuvelop kunnen trainen en het voelde wel goed aan. We gaan kijken wat het 2e deel van het seizoen mij brengt!

Aankomende zondag rijd ik de GP Oberhausen in Duitsland. Je zou het bijna een 'comeback' kunnen noemen; mijn vorige grote koers was de Ronde van Noord Holland. Ik heb in de tussentijd wat tijd genomen om weer op het goede niveau te komen en hopelijk levert het wat op. Het seizoen heeft nog veel grote richtpunten voor mij in petto; it ain't over 'till it's over!

Terug naar 't Lage Land!

2009-05-18T21:21:00.005+02:00

De Ronde van 't Lage Land; de in Noord Holland wereldbefaamde juniorenklassieker. Vorig zag ik er een prachtige overwinning, in helse, regenachtige omstandighen wegglippen en werd ik 2e. Geen slecht resultaat natuurlijk voor zo'n mooie koers met een grote geschiedenis. Ik koester er daarom ook warme herrineringen aan. Je fiets immers niet vaak in zo'n mooie klassieker door je eigen omgeving en als je dan na 130km op het podium staat is dat mooi. Dit jaar reed ik de ''grote broer'' van 't Lage Land; de Ronde van Noord Holland. Maar afgelopen weekend was ik weer even terug in het Lage Land bij het criterium van Wormerveer, die direct ná de klassieker plaatsvind in de finishplaats.

Ik rijd niet veel criteriums, maar omdat ik al eventjes geen échte koers meer had gehad leek mij dit een goede training. Vorige week merkte ik het in het criterium van 't Zand echter al; criteriums are killin'!

Het was een kort rondje met enkel en alleen klinkertjes die er op de finishstraat behoorlijk vervelend bij lagen, alsof ze overduidelijk wilden laten merken dat ze er waren. Nou jongens, ik héb jullie opgemerkt! Tachtig kilometer, tachtig rondjes, lagen er voor ons. Ik kwam goed uit de startblokken en reed meteen mee voorin. Toen één criteriumbeul wegreed sprong ik er dan ook achteraan, maar blijkbaar zag het peloton gevaar in mij (in mij??) en schoten ze in gang. Zodoende werd ik een springplank voor 5 andere ''beulen'', zegmaar van het niveau Lormans/Disseldorp/v. Reek, waarvan alleen de laatste bij deze 5 ontbrak. Zes specialisten weg en ik zat er niet bij. Het peloton sputterde nog enkele ronden tegen maar van een echte georganiseerde jacht kon je niet spreken, in hoeverre je daar al van kunt spreken bij een criterium.

De 6 bleven weg en ik koerste leuk mee in het peloton en in de sprint deed ik maar half mee, ik eindigde als 23e. Het parkoers en de renners waren ondertussen wel nog even lekker nat gegooid door een apocalyptische stortregenbui. Ik kon er eigenlijk alleen maar van genieten, want de warme - maar natte -herrineringen van 't Lage Land kwamen weer boven!

De finish van de Ronde van 't Lage Land 2008. Het regent...

Winst in ploegentijdrit Wieringerwaard

2009-05-15T13:11:00.006+02:00

Woensdag 13 mei was ik terug op het parkoers van de Ard Schenk-tijdrit (zie hieronder), ditmaal voor een ploegentijdrit! Ik kwam uit voor het gelegenheidsteam van Beukers Bike Centre, samen met ploegmaat Peter Koning, Jos van Dorp en Johan van Splunter. Een mix dus van jong en oud, waarbij Peter en ik de gemiddelde leeftijd flink lieten kelderen. Met Sinnigebouw wonnen we deze tijdrit al een keer en vorig jaar werden we 2e.

Er stond een pittig windje in de polders en dat maaktte het er niet makkelijker op. We vertrokken in een lekker tempo en konden het tempo goed vasthouden en zelfs langzaam aan versnellen. Helaas moest Jos er al snel af, maar Peter en ik draaiden goed rond en Johan kon bijblijven tot op de meet. Zijn voorwiel hadden we hard nodig omdat de tijd van de 3e renner telt. De eerste ronde kwamen we nog met een lichte achterstand door maar dat maakten we in de 2e daarop volgende rondes goed om zo de 32,7km winnend af te sluiten, met 18 seconden voorsprong op de nummer 2. Al met al konden we zeer tevreden zijn. Het is weer eens leuk om te doen en het is een goede training!

En absoluut respect voor onze twee oudgedienden; ik hoop dat ik nog kan wat zij kunnen op hun leeftijd!

Gerelateerde links;
Bf-One
West-Frisia
LC-Media

Ard Schenk-tijdrit in the news!

2009-05-09T14:03:00.004+02:00

Stukje uit het Noord Hollands Dagblad over de Ard Schenk tijdrit.

Update!

2009-05-01T20:27:00.003+02:00

Afgelopen zondag reed ik de Ronde van Noord Holland, een thuiswedstrijd want hij komt door Sint Pancras! Zwaarste aspecten in deze koers zijn de kasseienstrook de Munnikenweg in Oudorp en de wind. De Munnikenweg gaat niet zo snel weg maar de wind was niet echt aanwezig zondag. Er stonden dus 215 windstille, regenachtige kilomters te wachten, maar met een deelnemersveld gevuld met profs (oa. Vacansoleil en Skil-Shimano) zal het toch geen makkelijk trainingskoersje worden. Dat bleek; het werd een sprint naar de kasseienstrook op 30km na het vertrek, deze werd 2 keer bereden waarna er - via Sint Pancras - naar Schagen werd gereden. Het eerste uur werd zo hard gemaakt maar daarna viel de koers in slaap. Een vroege vlucht was vertrokken en de kilometers werden weggetrapt. De finale, ondertussen was de vlucht weer ingerekend, werd vervolgens weer hard gemaakt onder leiding van de mannen van Vacansoleil en Rabo CT - voor hun man Theo Bos. De oud-wereldkampioen sprint op de baan won vervolgens de massasprint in Zaandam, voor Kenny v. Hummel van Skil. Ik eindigde in het peloton als 71e, met 215 mooie kilometers op zak. Ik heb in de koers nog geprobeerd in de vroege vlucht te komen door wat aan te vallen maar dit was voor mij niet gelukt; de ploeg had echter wel heel goed iemand mee! Vervolgens heb ik geprobeerd de vlucht te beschermen en attent voorin te rijden om niet alsnog verrast te worden. Dit ging erg goed; er zit een stijgende lijn in! Gewoon, omdat het kan!

Vermist!

2009-04-09T16:29:00.004+02:00

Woensdag 8 april reisde ik met Christian af naar het Belgische Herne. Na aan nog best lange reis in een gelukkig niet oncomfortabele auto kwamen we aan in de startplaats. Inschrijven in een rokerig cafeetje waar de gehele dorpsbevolking van het dorpje zich verzameld had - op een doordeweekse werk/schooldag nog wel! - en daarna omkleden in de zaal van de plaatselijke harmonie/toneelgroep; een luxe in België!

Om 15.00 zou het startschot plaatsvinden; de 198 (!) werk- of studielozen die aan de start stonden hadden er echter zin in en in de chaos die een passerende ambulance met zwaailichten aan veroorzaakten zagen enkelen hun kans om een voorsprong te pakken op de laatste. Op de eerste lange, brede weg werd het hele peloton op een lint getrokken maar een echte schifting vond nog niet plaats. Na 3 van de 14 ronden reed er wel een groepje weg van zo'n 10 man. Toen ik inzag dat deze groep het nog wel eens tijdje uit kon zingen en ik wel zin had ik een stevige training sprong ik er met een groepje van zo'n 8 man in één ruk naar toe. Deze groep draaide goed maar kon niet verhinderen dat er in de finale wederom nog zo'n 15 man aansloot wat een kopgroep maakte van een ruime 30 man. Bij een premiesprint sloop er echter net nog even een groepje van 5 man weg waarop ik even een moment niet goed attent was. Ik dacht dat we ze nog wel terug zouden pakken in de finale, maar ik zag in dat de groep best stevig doorreed en niet snel terug zou komen vallen. Daarom probeerde ik er in mijn eentje in één keer naar toe te springen maar door de zware, harde koers mistte ik net dat beetje 'dash'.

De groep bleef weg en ik eindigde in de groep daarachter. Tenminste, daar was ik toch heilig van overtuigd! Later zag ik dat ik nieteens in de uitslag opgenomen was; Leon is vermist! Ik maakte me er niet te druk om; ik had immers een goede training achter de rug en weer de nodige koerskilometertjes in de benen.

Als iemand Leon na woensdag 8 april, 17.45u nog heeft gezien, weet waar hij nu is of welke andere informatie dan ook over deze vermissing heeft, laat die dan contact opnemen met de beheerder van deze blog!

Update

2009-04-04T19:09:00.004+02:00

Een update:

Vorige week in Koln-Schuld-Frechen gereden; een klassieker van 212 km in het voorgebergte van de Eiffel. Ik startte met een redelijk gevoel; de benen waren wat beter en de behandeling voor m'n bekken leek ook goed gelukt te zijn. Maar naarmate de koers vorderde merkte ik dat ik nog niet in vorm ben, hoewel ik denk dat het er wel langzaam aan aankomt. Ik zat de koers goed van voren en in de heuvelzone kon ik nog redelijk meekomen. Op de laatste klim voelde ik dat ik nog wat harde koerskilomters mis en moest ik de rol lossen. Ik kwam in de groep achter het peloton terecht en even leek het er nog op dat we terugkwamen. Met wat meer geluk was dit misschien gelukt, maar geen vorm betekent vaak ook geen geluk. Of is hier een nieuwe 'koerswet' ontstaan?

Volgende koers is de Altena Ronde v.d. Biesbosch op maandag 13 april. Een vrije klassieker die dit jaar voor het eerst word gehouden. Ik ga er proberen het beste er van maken en hopelijk goed harde koerskilometers op te doen.

Verkeerde waaier

2009-03-24T08:17:00.002+01:00

Afgelopen weekend reed ik op zaterdag in de Ronde v. Haarlemmerliede en zondag de eerste wedstrijd van de beloftencompetitie; de Meeús Race.

Wind!
Beide dagen zijn eigenlijk heel kort samen te vatten in één woord: wind! Er stond namelijk nogal wat wind en die zorgde ervoor dat beide koersen vanaf het begin hard werden gemaakt.
In Haarlemmerliede kwam op een gegeven moment het hele peloton op één lint te zitten. Ik had een erg slechte dag, m'n benen voelden als lood, en kwam daardoor achteraan te zitten. Ik had niet meer de macht om aan te pikken en viel terug. Later werd ik uit koers gehaald. Balen! In de Meeús Race leek het beter te gaan, maar ik voelde me nog steeds bepaald niet goed. Vanuit de start ging het wederom op het lint, ditmaal zette ik alles op alles om tóch maar voorin te blijven. Dit luktte enigzins en toen er waaiers onstonde zat ik in de 2e waaier die aansloot bij de 1e. Hierop viel de koers vooraan een beetje stil waardoor een grote groep, die al een achterstand had van meer dan een minuut toch weer terug komen. Net voor de aansluiting van deze groep besloot ik te demarreren en ik kreeg 4 man mee. We bleven even weg, maar toen we werden teruggepakt en ik even op adem probeerde te komen ging het wéér op de kant. Ik had niet de macht om naar voren te rijden of aan te pikken en zakte terug. Na één rondje op het plaatselijke omloopje was dit avontuur, helaas, ook voorbij.
Een minder weekend dus voor mij. De benen leken wel van lood en ik kon ze niet lekker rondkrijgen. Deze week word onderzocht wat hier precies de reden van is. Daarna gaat de blik weer vooruit!

Bestemming NL

2009-03-20T20:02:00.003+01:00

Aankomend weekend heb ik mijn eerste wedstrijden in Nederland dit seizoen. Zaterdag start ik in de Ronde van de Haarlemmerliede, zondag val ik in bij de Meeús Race in Lierop.

Haarlemmerliede

Zaterdag dus een beetje een thuiswedstrijd voor mij en voor de ploeg helemaal. De start is op het parkoers van 'De Bataaf' in Zwanenburg en na 159km komen we daar ook weer aan. Als het goed is tenminste, want vorig jaar liep dat een beetje mis. De kopgroep werd toen verkeerd gestuurd, maar herpakte zicht en vond alsnog de weg naar het parkoers (Tom-Tom generatie...).

De weersomstandigheden kunnen het koersverloop niet verraden. Er staat volgens de weerman een matige wind en dus is het maar de vraag of het écht direct op de kant gaat. Maar ik verwacht dat het zwaar genoeg zal worden in deze vrije klassieker.

Meeús Race

Zondag dan de Meeús Race. Een wedstrijd in Lierop in het kader van de beloftencompetitie. In eerste instantie zou ik hier niet rijden, maar vorige week ben ik alsnog opgeroepen.

Om 13.30 worden de renners weggeschoten voor 160km koers. Vorig jaar won Sebastiaan Kamphuis.

350! ... en 12e

2009-03-16T12:17:00.004+01:00

Afgelopen weekend stonden er twee Belgische koersjes op het programma. Zaterdag in Meulebeke, zondag in Merelbeke.

Meulebeke, 12e
Zaterdag dus in Meulebeke, waar het weer ons niet echt mee zat. Toen we aankwamen was het grijs en regende het behoorlijk. Dat weerhield ons, en 150 anderen, er niet van zich toch aan de start op te stellen. Het stoptte enigzins met regenen, en dus steeg het moraal!
Er werd vanaf het begin meteen hard gekoerst. De harde wind zorgde er dan voor dat het op één lang lint werd getrokken. Toch konden de meesten tot halfweg koers nog aanhaken. Ik hield me rustig in het begin van de koers en zag dat ze het voor mij steeds lastiger kregen. Daarop ben ik naar voren gereden en wachtte het goede moment af om weg te springen. Op het lange stuk - behoorlijk - vals plat omhoog ben ik met nog zo'n 6 ronden (van de 15) te gaan weggereden uit het peloton. In eerste instantie kreeg ik één renner mee, maar later sloot er nog een groepje aan. Voor ons reed echter al een 5 - later 3 - man koppige kopgroep. Heel langzaam slopen we dichterbij, maar pas op de allerlaatste rechte lijn konden we aan een aansluiting denken. Ik probeerde in één keer de sprong te maken in een ultieme poging om de overwinning te pakken, maar dit werd mij niet gegund. Op zo'n 300m van de finish zat de groep in mijn wiel, en kwamen ze over mij heen. Ik werd 12e.

Merelbeke (peloton...)
Zondag dan, in Merelbeke. Het weer was omgeslagen in positieve zin; de zon scheen heerlijk. Wel was het nog wat fris en stond er nog een stevig windje. Het toeval wilde dat ik wederom met het nummer 49 aan de start stond. Maar eenmaal aan de start, een halfuur later dan gepland, bleek ook nummer 350 te zijn uitgegeven! Drie-honderd-vijftig renners dus aan de start! Een ongelofelijk aantal als je weet dat een normaal peloton circa 150 man is. Er bleek dus veel animo voor deze koers, zoveel dus dat de start moest worden uitgesteld.
Een dubbel zo groot peloton betekende dat het een vreemde koers zou worden. Grote kans dat alles bij elkaar bleef, als je immers het tempo niet meer kon volgen had je nog een paar minuten om je te herpakken en alsnog in het peloton aan te kunnen pikken. Het zou ook een nerveuze koers worden met constant aanvallen. Dit alles bleek niets minder waar. Vraag me niet hoe, maar ik startte vooraan en probeerde meteen alles uit elkaar te rijden op een 'klimmetje' in het parkoers. De eerste 10 hadden moeite mij terug te pakken, maar de 10 daarachter schoten meteen weg toen ik werd bijgehaald. Zeg maar gerust dat het zo - letterlijk - de hele koers ging. Groepjes reden weg, werden niet lang daarna bijghaald en het volgende groepje schoot alweer weg. Gevolg was een razendsnelle koers en 120km één lang lint; naar voren rijden was bijna eenn utopie geworden. Ik heb in het peloton (een breed begrip in dit geval) meegereden maar veel meer was er niet te doen. In de laatste ronde kwam ik nog redelijk vooraan maar een goede klassering zat er niet meer in. Daarom heb ik me rustig uit laten bollen en kwam in het peloton over de meet. ''Wát een koers" was na de wedstrijd een veel gehoorde opmerking. Zo'n peloton, dat maak je één keer mee! En wie is er ooit 325e geworden in een 'normale' wedstrijd... dit was je kans!

Laatste Twitter-momentjes:

- Kopgroepje in Meulebeke, 12e geworden, mooi Vlaams koersje. Goed voor het moraal! - 14 maart 18.01

- Aankomst in Hotel Capitole, filmhotel wel te verstaan. De 'Frank Sinatra Suite' - kamer 16 - is voor mij! - 14 maart 18.37

- 'Lasagne di casa' van de Italiaan in Aalter is een aanradertje! Geëindigt met een 'Cappucino Italiano', morgen weer koers- 14 maart 20.12

- Fietsen poetsen bij de Total in Merelbeke! - 15 maart 12.00

- 350 man aan de start in Merelbeke... speechless..wát een peloton, wát een koers. Constant aanvallen, constant op een lint.... in het peloton over de meet gekomen, maar dat ging al gauw vandaag! 12o km in een recordtijd. Once in a lifetime! - 15 maart 18.59

- 'Easy like sunday-morning.....' SHIT, rijles!!! - 16 maart 10.11

Weekendje België

2009-03-10T19:40:00.007+01:00

Komend weekend heb ik een ''weekendje België''. Nadat bekend werd dat de ploeg helaas niet start in Waasland werd de planning gemaakt om zaterdag en zondag een open wedstrijd te rijden in Vlaanderen. Mooie wedstrijdjes om wedstrijdritme op te doen in voorbereiding op wat komen gaat, en dat zijn een paar prachtige koersen. Ik zal namelijk - onder voorbehoud - starten in mooie koersen als Rund um Dueren, Köln-Schuld-Frechen (beide in Duitsland) en mijn 'thuiswedstrijd' de Ronde van Noord-Holland, waarvan ik overigens al weet hoe het voelt om op dat podium te staan! Ik heb er zin in!

(op de foto het podium van de RvNH 2008 die bewijst dat het tussensprints-klassement ook een profcontract kan opleveren, misschien is dat dan het doel voor mij dit jaar?)

Laatste Twitter-momentjes:

- In de trein naar buiten starend... mensen drinken gehaast hun koffie weg terwijl ze nog snel een gratis krantje meepakken - vanochtend 9.32.

- Hoorcollege 'consumentengedrag'; feest der herkenning - vanochtend 10.44

- Workshop 'time-management', zéér handig! Met dat geTwitter kun je goed zien hoe je je dag indeelt :-)! - vanmiddag 14.46

- Weer in de trein naar huis, vandaag niet echt een discussie met reisgenoten, ook wel eens lekker - vanmiddag 15.57

- Parijs-Nice kijken, mooie koers! - vanmiddag 16.30

- Fiets schoonmaken, krijg altijd weer een 'kick' als 'ie weer helemaal schoon is, alles top draait, geen gepiep... heerlijk!! - vanavond 18.36

- Blog bijwerken, check it out! - vanavond 20.16

't Is koers!

2009-03-01T15:55:00.005+01:00

Mijn eerste koers dit jaar, de Beverbeek Classic (1.2), heb ik met wisselende gevoelens afgesloten. Ik werd helaas getroffen door pech waardoor ik mijn goede gevoel niet in een concrete uitslag terug kon vinden.

De opdracht voor mij deze koers was duidelijk; gewoon kijken hoe ik het niveau aankon en kijken wat ik kon doen. Voor in de finale hadden we Jorne Videler die we naar een goede finish moesten rijden. Ik voelde me goed, gretig en startte goed. Helaas sloeg de pech al vroeg toe toen ik na zo'n 10km een lekke band kreeg. M'n wiel kon snel verwisseld worden en rustig reed ik tussen de auto's terug naar het peloton. Daar was ondertussen de rustige start-fase voorbij en probeerden er renners vandoor te gaan. Ik probeerde het ook meerdere malen, maar de goede vlucht te pakken krijgen blijft soms toch een beetje een loterij. Toch mistte ik deze vroege ontspanning maar op een haartje! Nadat mijn aanval werd gepareerd vertrok direct een nieuwe, met daarbij streekgenoot Jetse Bol. Ik reageerde een honderste van een seconde te laat, raakte ingelosten en de vogels waren gevlogen. Het peloton legde zich erbij neer en de koers werd gecontroleerd. De vluchters pakten meer en meer voorsprong en ik baalde dat ik er niet bij zat.

Eenmaal op de plaatselijke omloop werden de vluchters langzaam aan ingerekend en kon de finale beginnen. Nu werd het pas écht koers! Het tempo lag erg hoog, maar ik kon nog goed meekomen. Daarmee was het dan ook wel een beetje gezegd, want demarreren werd wel erg moeilijk met deze snelheden. Op zo'n 4 ronden van het einde probeerde ik me meer naar voren te rijden om hopelijk nog wat voor onze snelle mannen te doen. Ik kwam tot rond de 20e plek toen ze voor mij gingen liggen. Ik kon niets anders dan over mijn voorligger duikelen en daar lig je dan. Omdat het op een smal stuk gebeurde duurde het lang voordat ik reservemateriaal kreeg en weer op weg was. Het peloton was al ver weg, mijn koers was voorbij. Balen!

Ik baalde er van dat ik de gewilde vroege vlucht mistte en vervolgens ook nog tegen de grond moest gaan, maar ik mag niet teleurgesteld zijn met de vorm. Ik kon het hoge niveau goed aan en dat geeft vertrouwen voor de volgende koersen! Ik hoop dan ook snel op een 'herkansing'.

Winaar van de 12e Beverbeek Classicwerd werd Andreas Schillinger (Team Nutrixxion) voor zijn medevluchters Maarten Neyens (Tosport Vlaanderen) en Dennis Vanendert (Beveren2000). Op de meet had het drietal een kleine voorsprong op het peloton, waarvan de sprint werd gewonnen door Theo Bos (Rabobank). Ploegmaat Jorne Videler raakte ingesloten in de sprint en werd 19e.

Beverbeek Classic!

2009-02-21T19:45:00.007+01:00

Zaterdag 28 februari rijd ik mijn eerste koers bij de 'echte mannen', de Beverbeek Classic in België. Ofnouja, eigenlijk mijn 'anderhalfste' wedstrijd na de Ronde van Antwerpen in 2007.

Na een hele winter van voorbereiding gaat het dan eindelijk écht beginnen. Mijn eerste koers dit jaar, de strandrace Egmond-Pier-Egmond, eindigde voor mij voortijdig met een lekke band. De 28e start voor mij het eerste seizoen als belofte en ik zie het seizoen vol vertrouwen tegemoet. Met veel ambities, maar weinig verwachtingen zal ik het seizoen ingaan!

De Beverbeek Classic zal voor de 12e keer gehouden worden. Het is een 1.2 koers in België van 168km lang; na een aanloop van 110km zullen er 7 plaatselijke rondjes van 8,2 km worden verreden. Eén kasseienstrook van 700m is er in het parkoers opgenomen, maar de koers zal zonder andere kasseienstroken of beklimming zwaar genoeg worden!

De laatste Nederlandse winnaar op de erelijst van de koers is Mark Vlijm in 2003. Naast hem op het podium stonden stonden toen Hans Dekkers (2e, nu prof bij Garmin) en Johan Vansummeren (3e, nu prof bij Silence-Lotto). In de jongste editie ging de Belg Johan Coenen (Topsport Vlaanderen, zie foto) met de bloemen naar huis. Hij versloeg in een sprint de Nederlander Thomas Berkhout (Rabobank CT) en de Duitser Dominic Klemme (Team 3C Gruppe). Het jaar daarvoor werd Martijn Maaskant - toen voor Rabobank CT, nu prof bij Garmin - 2e, en diezelfde Maaskant won dan weer als junior de Omloop van Borsele... tja, als je lang genoeg zoekt ;-)

Back at home!

2009-02-17T16:15:00.007+01:00

Maandagnacht zat het trainingskamp in Calpe erop! 'Helemaal naar de bami' landden we toen op Schiphol en keerden we weer terug naar de kou, de regen, school en een normaal Brinta-ontbijt in plaats van een uitgebreid lopend buffet. Ook geen ochtendwandelingen meer en geen luie momenten meer in de 'massagestoel'. De muts en de dikke overschoenen werden weer tevoorschijn gehaald en m'n fiets kon na afloop van de training meteen weer een poetsbeurt gebruiken. Maar wat nog het meeste opvalt, is dat Nederland eigenlijk best vlak is...

Het trainingskamp is voor mij en het hele team fantastisch gelopen en we gaan met vertrouwen het komende seizoen in! Eerst is er nog de ploegenvoorstelling op woensdag 25 maart in het CAST-gebouw in Nieuwegein, een toepasselijke locatie voor onze ploeg! De eerste wedstrijd van de ploeg is de Ster van Zwolle, op zaterdag 28 februari. Op diezelfde dag rijd de ploeg ook de openingskoers in België, de Beverbeek Classic.

Tranquilo...

2009-02-11T17:33:00.007+01:00

Na een paar zware trainingsdagen hadden we vandaag een hersteldag. We gingen eventjes, op het gemakje, was losfietsen. Een koffietoertje, of een boulevardtochtje, net hoe je het noemen wilt. Als het maar 'tranquilo' gebeurt... oftwel; rustiggg. Maar dat doen de Spanjaarden altijd wel!Het weer - een vast item in je berichtgeving vanuit het buitenland - zat ons vandaag fantastisch mee en het bruine kleurtje is weer bijgewerkt op de terassjes. It's a hard knock life for us!

De afgelopen dagen hebben we weer veel uren gemaakt en op bepaalde momenten is er even goed gas gegeven. Op de dinsdag hebben we het hoofdkantoor van één van de sponsors van het team, Pikolinos, bezocht. Ontvangen door de Big Boss, van 1.50m, 'himself' hebben we een rondleiding door het gebouw gekregen en onder andere gezien hoe de schoenen en accesoires worden ontwikkeld.

Ondertussen is er een ploegleidersauto van Garmin gesignaleerd en zet de mechanieker van Liquigas weer elke ochtend de fietsen netjes op een rijtje, maakt hij in de namiddag diezelfde fietsen weer keurig schoon, doet de nodige reparaties en sponsort een stuurlintje (van Ivan Basso) aan een Nederlandse belofte-renner, die toevallig tijdelijk een kamertje bewoond tegenover zijn tijdelijke werkplaats. Zal er voor de mechanieker ook een dagje 'tranquilo' gewerkt kunnen worden?

Ciao Ivan!

2009-02-07T18:51:00.005+01:00

Nogal een ''winderig'' dagje hier in Calpe. Een redelijk stormpje raast hier rond. Dan reis ik 'zoveel-duizend' kilometer van Noord Holland om 'es ergens anders te trainen - een keertje zónder wind - blijkt die wind mij gewoon te zijn gevolgd. Water komt niet langs de controle op het vliegveld maar deze wind blijkbaar wel.
Voor de rest is het lekker zonnig hier en kan ik genoeg kilo- en hoogtemeters maken.

Dat laatste beseft het team van Liquigas ook. De ploeg van Ivan Basso verblijft in het hotel tegenover ons en vanaf het balkon van mijn 'suite' kan ik ze goed in de gaten houden en zien ''what it takes'' om de Giro te winnen. Ofnouja, ''il Terribile''-himself is niet van de partij bleek na een typisch Italiaans gesprek met de mechanieker; zelf ook coureur geweest in de ploeg van Valerio Piva en ook nog de Amstel Gold Race gereden, maar nu al 20 jaar mechanieker. Het formele deel - het tekenen van het contract met de blauw-groene squadra - zal hopelijk snel volgen, maar dat was zo lastig op de parkeerplaats van het Hotel Diamante Beach met die storm hier!
Ciao!

'Primo giorno' in Calpe!

2009-02-06T18:13:00.003+01:00

Nieuw jaar, nieuwe kansen! In 2009 kom ik uit voor het Line-Lloyd Footwear cycling team aka ''The Patta Squad''. Met die ploeg ben ik nu op trainingsstage in het Zuid Spaanse Calpe (Valencia) , vlakbij Alicante en Benidorm. Geen sneeuw of ijs zoals thuis maar een lekker Spaans voorjaars zonnetje en dat traint een stuk beter! In dit tijdelijk door 65+'ers ''ge-ownde'' plaats zet ik de puntjes op de spreekwoordelijke 'i'. Ik kan me minder goede plaatsen bedenken waar ik nu kan zijn (lees: Nederland :-) ) maar een vakantie zal het niet worden. Tja, je moet er wat voor hebben hé... ;-)

Geen NCK

2008-10-03T19:07:00.004+02:00

Ik zal niet deelnemen aan het NCK, dat op 4 oktober gehouden word. Het Nederlands Club Kampioenschap moest voor mij de afsluiter zijn van het seizoen 2008 maar ik omdat ik mij niet optimaal voel pas ik hier voor. Het is beter voor mij, maar ook voor de ploeg, die met een zwakke schakel niet goed zal kunnen draaien. Mike Bond, die weer hard op weg is de oude te worden, zal mijn plaats innemen.

Het seizoen, en daarmee mijn juniorentijd, zit er dus op. Alle pijlen gaan vol goede moed naar het volgende jaar. Een nieuw avontuur bij de beloften, ik heb er zin in! Ciao!

'Ultimo chilometro' van Alessandro Ballan ; WK Varese!

2008-10-01T16:45:00.005+02:00

Leeg vat... not awesome!

2008-09-24T14:05:00.010+02:00

Van vrijdag 19 tot en met zondag 22 september reed ik de Kroz Istru Tour in Istrië, Kroatië. Een 3-daagse etappekoers dat deel uit maakt van de Nations Cup. Er stonden dus enkel nationale teams aan de start, en dat is toch wel een leuke ervaring. Het parkoers was hetzelfde als vorig jaar, toen ik hier ook aan de start stond. Toen werd ik in de eerste etappe 5e. Dit jaar zat dat er niet in.

In de eerste etappe voelde ik het al, het vat is leeg, ik ben ''op''. Met name de laatste weken waren erg druk voor mij en langzaam gaan de pijlen alweer naar het volgende seizoen. De eerste etappe resulteerde dat in een zéér teleurstellende koers; ik mistte scherpte en was gewoon moe. Ik eindigde op een kleine 6 minuten van het peloton. Nogal een verschil met vorig jaar!
De tweede etappe ging weliswaar beter, echt tevreden mag ik er niet over zijn. Ik besloot gewoon voor de aanval te kiezen, en vond in het begin van de etappe een plaatsje in een kopgroepje van zo'n 6 man, maar erg lang hield dit groepje niet stand. We werden teruggepakt en ik moest even herstellen. Ik begon de tweede klim iets te ver van achter; een voor de omstandigheden sterk gereden klim was niet genoeg om voor in de koers plaats te nemen, en ik besloot deze etappe op ruime achterstand. Wel aan mijn internationale contacten gewerkt met Amerikanen, Italianen, Zwitsers en wat al niet meer. In onze groep klonk het dan ook vaak ''awesome'' en ''yeah'' van de Yanks! AWESOME!
De laatste etappe voelde ik me wel goed, en dat was maar goed ook want na zo'n 300 meter begon de eerste klim al! Ik zat vooraan, en kon met de besten mee omhoog (hmm... kon ik dat nou maar de voorgaande etappes ook!). Ook de klimmen daarna kon ik met de besten mee omhoog, maar me echt losmaken van de groep luktte niet. In de tumultueze finale, die in een constant dalende lijn van zo'n 25km ging, deed ik wat ik kon voor de ploeg, want met Yoeri Havik en Barry Markus hadden we snelle mannen in het team. De laatste beetjes energie in mijn vat druppelden eruit, maar ik kon nog bij de groep blijven. Op 2,5 km voor de finish ging Yoeri echter hard onderuit, samen met een Italiaanse vriend. De val zorgde voor een schrikreactie in het peloton en veel moesten weer afremmen en weer optrekken. Dit werd mij funest, ik kwam op kleine achterstand van het peloton binnen, maar toch weer de koers uitgereden. Weliswaar op mijn laatste krachten van het seizoen, want het vat is nu toch wel bijna helemaal leeg. Ik hoop 'm nog één keer te vullen voor het NCK van 4 oktober, om daarna het vizier weer helemaal op het nieuwe seizoen te richten. Dan zal ik ''verhuizen'' naar Line Lloyd Footwear Cycling, en zal ik bij de beloften een nieuwe uitdaging treffen! Awesome!

TNT nieuwe hoofdsponsor SportTop!

2008-09-05T11:40:00.001+02:00

Woensdag 3 september vond in het Olympisch Stadion in Amsterdam de jaarpresentatie van SportTop plaats. Daar werd ook de nieuwe hoofdsponsor van de stichting bekend gemaakt; TNT!

Het word voor mij het 2e jaar dat ik deel mag uit maken van de groep talenten die begeleid zullen worden door een eigen ''mentor'', een (oud) topsporter. Net als vorig jaar is Johan Kenkhuis mijn mentor.

Million Dollar Race in Meulebeke

2008-09-01T19:21:00.003+02:00

Afgelopen zaterdag reed ik de Omloop Mandel-Leie-Schelde in Meulebeke, noem het gerust een ''Million Dollar Race'' met een geldzak van 1240 euro voor de winaar! Amai... Maar zie dat eerst nog maar 'es te op te halen.

Met het District Noord Holland verkende we de dag ervoor een paar sleutelmomenten in de koers, zoals de Oude Kwaremont en de Paterberg. Al bij de eerste pukkel, het Vossenhol, was ik vooraan te vinden. Ook onderaan de Kluisberg zat ik vooraan, maar nadat ik eventjes wegzaktte schoot ik wakker: hé... dit het weggetje voor de Oude Kwaremont... Ik zat rond plek 30-40 en beseftte dat ik naar voor moest! Dit luktte alleen niet goed genoeg. Ik schoof nog zo'n 10-15 plekken op - wat al een hele opgave was op een weggetje van 2 meter breed, en een peloton dat die de gehele 2 meter gebruiktte. De Oude Kwaremont, waar het asfalt nog niet is uitgevonden, ging ik lekker omhoog maar even voor me lag het al weer in 2 waaiers. Een eerste waaier van zo'n 10 man en een tweede met ongeveer het gelijke aantal renners zaten voor me. De groep voor me kon ik nog bereiken, die daarvoor was ''gevlogen''. Balen! (nee, niet Kon. B.C. Balen, hoewel die wel goed vertegenwoordigt was in die groep) Even later sloot er nog een groep bij ons aan, en daarop reed er weer een groep weg, waar ik bij zat. In een achtervolgende groep van 14 man kwam ik de plaatselijke rondjes op, bij de eerste passage van de meet hadden we al 47 seconden achterstand. Ik was helemaal leeg, de achtervolging had me veel energie gekost en in combinatie met de hitte was dit lood- en loodzwaar. Ik eindigde als 23e, als één van de laatste van mijn groep. De Belg Arthur Vanoverberghe - Balen! (ja, Kon. B.C. Balen) - kon met een geldwagen naar huis; een zeepkist was goed genoeg voor mij.

Ultimo tappa

2008-08-25T11:24:00.004+02:00

De laatste etappe in de West Brabantse Pijl 2008 ging over 4 rondjes van een kleine 30km rond om Steenbergen.
Voor de start leken de jaren secondes te duren, want - stijf en krampachtig als ik was - voelde ik me net een oud mannetje. De valpartij van de etappe ervoor, en die van daarvoor, hadden hun uitwerking op mij en dat was te merken. Ik startte wel gewoon, en keek wel wat het werd. Maar veel werd het niet. Bij alles wat ik deed werd ik wel herinnerd aan mijn begroeting aan het asfalt. Na iets meer dan één ronde zei ik op aanraden van mijn ploegleider gedag. Alles zat vast, het kon gewoon niet. Ik had deze driedaagse graag goed gereden; afstappen is geen één keer bij mij in het hoofd op komen dagen. Jammer, dat het dan toch zo afloopt. Maar hé, ook dat is wielrennen (heerlijk, zo'n lekker relativerend cliché'tje erachter aan gooien!).
Wat hoor ik? Ja, ik hoor het goed. Hoort u het ook? Het zijn de klanken van... Dalida. En met een goed glas limonade sluiten we ook deze etappekoers af. ''Buenos noches....''

Hoeveel Airmiles is een ticket naar Peking?

2008-08-23T21:50:00.004+02:00

Vandaag stonden er twee etappes op het programma; de tijdrit van 8,9km 's ochtends en een etappe over 94km 's middags.

's Ochtends dus de tijdrit, en het regende wéér, en wéér pijpenstelen. Dat zag er dus niet best uit, maar gelukkig moest ik laat starten. Dat geluk kwam goed van pas, want toen ik reed was het mooi weer. Maar na de val van gister liep het niet goed, ik had last van me heup en kon niet lekker draaien. Ik eindigde met een tijd van 12.00min als 23e (geloof ik).

's Middags de etappe, in gelukkig mooi weer. Maar als snel ging het mis; na zo'n 5km - net na het einde van de neutralisatie - kwam ik ten val. Een andere renner belandde namelijk in het gras, maar bij het opgaan van de weg ging het voor hem mis. Hij bleef haken en ging breeduit over de weg. Ik kon niks meer doen en vloog er zo over; da's weer ''Airmiles''! Ik landde niet echt lekker, en rolde op mijn wond van gister; AUGH! Toch weer opgestapt, maar deze etappe ging ik niet meer winnen, hehe. De rest van de koers heb ik bumpers, bumpers, bumpers, mongolenwaaiers en ..ach.. je snapt 't ; ik zat de hele koers in een kansloze achtervolging op de groep. Dan eindelijk in een groepje, krijg ik ook nog eens een lekke band! Pfff, het zit me niet mee. Misschien krijg ik nog een telefoontje of ik me bij de nationale baanselectie in Peking wil voegen (ik heb nog wel wat Airmiles voor een ticket) Ik eindigde ver van de eersten in een groepje van een stuk of 15-20 man. Op dit moment heb ik geen uitslag, maar het zal iets van 15 minuten geweest zijn. Grappig, dat er dan tóch nog renners zijn die denken dat ze dan nog kunnen winnen, hoe bedoel je ''wishfull thinking''? Of gewoon dom? Tja... ook dat is koers. Peking, here I come? Laten we het op London houden!

Sven Kramer... watch this!

2008-08-22T21:28:00.003+02:00

Vandaag de eerste etappe in de driedaagse etappekoers ''de West Brabantse pijl'' (kijk es naar onder...). Een etappe over nog geen 100km, en het regende nogal. Ik kon lekker voorin rijden (ja je zou es anders zeggen op je eigen blog, maar het was écht zo). Ik kon nog wat aanvallen hier en daar, maar de wind was niet zo sterk dat het het peloton kon doen breken, en dat nogwel in Zeeland, ofnouja, bijna Zeeland. Ondertussen regende het maar door, en leek ik op een gegeven moment wel 50Cent (zag ik op mijn beauty-spiegeltje die ik altijd bij me heb).

De koers ontbrandde ondertussen wel goed. Een groepje reed voorop, en daarachter was het koers. Op het plaatselijke rondje, dat we 2 keer moesten rijden, ging het alleen mis. Ik reed op kop een op het oog ongevaarlijke bocht in, waar we een Rijksweg opdraaiden. Ik gleed weg met mijn voorwiel , en de rest van mijn fiets+dat wat erop zat dacht, ''één voor allen, allen voor één'', en na een schuifpartijtje ''botstte'' ik tegen een soort blok op dat op de weg lag. Ja, wie legt dat dáár nou neer?? Maarja, ik stond op en nam de schade op, schadeformulier invullen... je kent 't. Flinke wond op mijn linker bovenbeen, een pijnlijke linker pols en hier en daar nog wat schaafwondjes. Ik leef nog, maar echt blij was ik niet. Ik kon gewoon weer verder, maar vooraan was het finale, en ik kwam tot op 100 meter ofzo. Helaas, in eindigde in een groepje met ongeveeer 5 0p minuten achterstand. Morgen start ik gewoon, even kijken hoe het gaat natuurlijk, maar ach.

Morgen de tijdrit, en daarna nog een etappe erachter aan. We'll see!

Groeten uit prachtig Sint Anna-eiland (ofzoiets)!

Als je me zoekt dit weekend...

2008-08-20T17:14:00.004+02:00

...you'll find me in Steenbergen. Van vrijdag tot zondag rijd ik namelijk de West-Brabantse Pijl, een driedaagse etappekoers rondom Steenbergen - hoe verrassend - in West Brabant!

In drie dagen zullen er 4 etappes worden gereden, waaronder een tijdrit van 8,9 km. Vrijdagavond word het spits afgebeten met een etappe van 94km. De tijdrit is de volgende ochtend.

Vorig jaar heb ik deze koers ook gereden, toen werd ik 15e in het eindklassement. Ik zie het je al denken, en ja, dat was het jaar van ''de ontsnapping'' met mijzelf, Nick ''de Mossel'' Nieuwdorp, Thomas ''Ballan'' Polak en Niek ''himself''' van Geffen (en nog wat anderen).

www.dewestbrabantsepijl.nl

''Commandeur stroomt door''

2008-08-15T21:56:00.002+02:00

''Commandeur stroomt door'', aldus het Noord Hollands Dagblad over mijn ''transfer'' naar LLFC in 2009.

In 2009 naar Line Lloyd-Footwear Cycling team

2008-08-13T09:41:00.006+02:00

In 2009 zal ik voor het Line Lloyd Footwear cycling team gaan rijden. Een nieuwe categorie, een nieuwe ploeg. Ik hoop bij deze ploeg mijn nodige ontwikkelingen door te maken, om later hogerop door te stromen. Ik heb er vast zin in! Maar het seizoen is nog niet afgelopen, en eerst concentreer ik me nog op de komende wedstrijden bij de junioren.

Van de LLFC-site:
Peter Koning en Leon Commandeur naar Line-LLoyd Footwear Cycling
Geplaatst op 12-08-2008 20:36

Deze week hebben 2 talentvolle junioren Peter Koning en Leon Commandeur een contract getekend bij Line Lloyd Footwear Cycling . Hierbij is te zien dat de samenwerking tussen en Line Lloyd en Sinnigebouw al meer aanzien krijgt. Leon won dit jaar ondermeer 2 Nederlandse klassiekers "Omloop van Borsele" en de "Omloop van de Kempen"
2e in Omloop van het Lage Land en onlangs 4e in de Belgische klassieker "Grote Prijs Johan Museeuw Classic".

Peter Koning werd ondermeer 2e achter Leon in de Omloop van de Kempen, 4e Ronde van Zuid-Friesland en behaalde meerdere top 20 noteringen in diverse een-meerdaagse wedstrijden. Ook werd Peter districtkampioen tijdrijden wat zijn grote passie is en waarbij hij tot de top van Nederland behoort. 31 Augustus is het zijn doel om zijn Nederlandse titel tijdrijden te prolongeren.

Namens het bestuur en begeleiding zijn wij zeer blij dat deze 2 talentenvolle renners de overstap maken naar een enthousiast team en zich zeker op hun plaats gaan voelen.
Leon en Peter van harte welkom bij Line-LLoyd Footwear Cycling !

Zie tevens de site van Sinnigebouw Wielerteam en die van LLFC.

Ronde van de Provincie Antwerpen

2008-08-12T10:56:00.003+02:00

Van donderdag 7 tot zondag 10 augustus werd de Ronde van de Provincie Antwerpen verreden. Vier dagen, vier etappes. Elke dag een omloop van rond de 10km, wat soms wel leek op een criterium.De eerste dag kende ik nog van het vorige jaar. Waar ik vorig jaar voor het eerst rook aan het elite/beloften peloton, besloot ik dit jaar maar voor het junioren peloton te kiezen. Ik voelde me er een stuk meer thuis.

De koers kende veel ontsnappingen, maar in de laatste 2 ronde - van de in totaal 10 rondes van 11,2 km- viel de beslissing toen een groep van zo'n 8 man wegreed. Ik tekende present. Later kreeg ik gezelschap van mijn ploegmaat Yoeri, die met een groep van zo'n 15 man kwam aansluiten. Deze groep hield het nipt voor het peloton, ik werd 17e. Yoeri reed nog weg met 2 man en wist de sprint te winnen. Het Sinnigebouw Wielerteam kleurde geel, de komende dagen zou het taak worden om de trui te verdedigen.

Dag 2, weer een ''criterium''. Leuke bijkomstigheid was dat het plensde. Het hoos. Het regende pijpenstelen. ''Allez'', Michael Phelps kan zich enigzins inbeelden hoe wij ons voelde. Het was moeilijk verdedigen in dit weer, maar iedereen had er natuurlijk last van en we konden een massasprint versieren. Geen tijdverlies, zelfs nog een 3e plaats van Yellow Yoeri. Ik ''tikte aan'' in het peloton. 117,6 km Vrije Slag...

De 3e dag, te Vorselaar. 1o ronden van 12,2km maakt in totaal 122,2km. De langste etappe. De gehele dag hadden we de koers in handen, maar in de finale wist er toch nog een groepje van 4 man zich los te maken. Niemand van ons erbij, gevaar voor het klassement. Het groepje wist een voorsprong van 16 seconden te pakken. Vermist: gele trui. Erg jammer, Yoeri was het geel kwijt. De hele dag hadden we gewerkt om alles bij elkaar te houden, maar het ging dus toch nog mis.Ik eindigde in het peloton, en sta na de etappe als 20e in het Algemeen Klassement.

Dag 4, Yoeri moest 9 seconden goed maken. Aanvallen dus. Het parkoers, dat langs het huis van de Pffafs voerde, kende 2 kasseistroken. Het werd een snelle koers, gelukkig een droge.Voor het huis van Jean-Marie ging het telkens op het lint, of zoals de Thomá-Jet (you know who i mean) zeet: Iedereen wilde het beste plekje om het huis van de Pffafs te aanschouwen. ''1-2-3... DAG JEAN MARIE!''.In de laatste 2 ronde trok ik op kasseistrook 2 vol door, om na de strook de schade op te nemen. Het leek een perfect scenari0, Yoeri in m'n wiel, daarna een gat... een bres... . We zette de aanval door, maar het peloton liet dit niet zomaar gebeuren. Bij afwezigheid van enkele andere goeie ploegen, kon deze aanval niet worden doorgezet. Het werd wederom een massasprint. Ik steeg nog één plekje in het algmeen klassement naar de 19e stek. Yoeri hield enkel de blauwe trui, die van beste jongere, over. Maar al met al toch een geslaagde 4-daagse

Ronde van het Lage Land

2008-06-04T19:29:00.000+02:00

25 mei ben ik tweede geworden in de Nederlandse klassieker de Ronde van het Lage Land. Dit was voor mij een thuiswedstrijd. Het was een erg zware koers, veel wind en regen. Al heel vroeg in de koers ontstond er een kopgroep van 24, die vervolgens werd uitgedunt tot slechts 11 man. In de finale reden er twee renners weg, waaronder een ploegmaat. Die moest echter lossen, en dus ging ik in de achtervolging. Helaas kon ik de andere renner, uit België, niet meer terugpakken en werd ik 2e.