Soms heb je wel eens van die dagen dat er iets mis gaat. Da's vervelend! Maar nog erger is het als echt álles mis gaat. Da's nog vervelender! Het is te hopen dat je niet al te veel van die dagen mee maakt, maar woensdag 2 september was er voor mij zo één...
Ik zal het niet te langdradig maken, maar hier onder vind je een lijstje van wat er op één dag mis liep:
- Aangekomen in Geraardsbergen, na zo'n 3 uur rijden waar ik met de ploeg de Stadsprijs Geraardsbergen zou rijden bleek dat we niet mochten starten.
- Daarop zijn we naar Putte, bij Mechelen, gegaan om daar maar een open omloop te rijden. Dit was zo'n 1,5u rijden.
- Bij de inschrijving was het één chaos voor de ploeg; ik had toevallig alle benodigde papier bij me, maar sommige ploeggenoten niet en dat zorgde voor grootste verwarring bij de organisatie. Verkeerde nummers werden aan verkeerde renners gegeven, Rens stond 2 keer ingeschreven, Jasper stond niet ingeschreven, Jake had z'n handtekening nog niet gezet...
- Met koude, stijve benen en een beetje honger (het was ondertussen ruim een uur later dan de start in Geraardbergen zou zijn) stonden we dan aan de start. Was alles nu voorbij? Nee, nog voor de koers was begonnen begon de miserie al. Er stond één seingever niet op zijn plek. Gevolg: 5 minuten, nee... 10 minuten... nee.. 15 minuten... nee... 30 minuten vertraging voor we konden starten!
- De koers, kort samengevat, ging slecht. Moraal was wonder boven wonder nog goed bij de start, maar vloeide langzaam aan weg, net als de kracht in mijn benen.
- Na de koers geen douche... maar da's normaal bij wedstrijden als deze.
- Op de weg naar huis. Iedereen had al een gevoel van ''er moet wel iets misgaan''. Het leek lange tijd goed te gaan, tot we niet ver voor de grens met Nederland aan kwamen. Een Fransman haalde ons rechts in en stuurde, terwijl hij ons nog niet volledig gepasseerd was, naar links! Waar wij reden dus! De bestuurder van onze bus, waar ik ook in zat, kon weinig anders doen dan tegen 'm aan te rijden en dat gebeurde dan ook. Een ongeluk.... dat kon er ook nog wel bij. Als klapper op de vuurpijl!
Gelukkig viel de schade van het ongeluk wel mee en kon ik na een vertraging van een uur - de politie werd erbij gehaald - toch nog mijn verse pizza halen bij de La Place. Als ze niet al wegwaren.... en je raad het al. Ze waren weg. Dan maar de wokschotel, die bijzonder lekker was. Ik heb mijn nieuwe favoriete gerecht bij de La Place ontdekt! Als geluk bij een ongeluk!
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
0 reacties:
Een reactie plaatsen